21:47
Երեկվա օրն արդեն պատմություն է, Իսկ վաղվա օրը՝ հանելուկ:
Որևէ մեկին սիրելու համար պետք է ինքդ քեզ գոնե մի քիչ պակաս սիրես:
Ասում են` կարոտը սպասել չի սիրում, Իսկ իմ կարոտը ՀԱՎԵՐԺ կսպասի Ու այդ սպասումից երբեք չի հոգնի...
Քեզ այս ձեւով ունենալու-չունենալու պատճառով, Կորցրել եմ ունեցածս՝հպարտությունս հաղթողի...
Տառապանքից չեն մեռնում, չէ՛, այլ ավելի են պնդանում,–
Ապաքինված սիրտը հետո գալիք ցավը հեշտ է տանում:
Ինձանից այնքան ես բացակա եղել, Որ, ներիր, արդեն պետք չէ քո սերը… Ու ես քեզ այնքան, անքան եմ հիշել, Որ մոռացել եմ ներկայությունդ…
Իսկական գեղեցկությունը ծնվում է սրտում, Արտացոլվում' աչքերում, ապրում' արարքներում...
Թե հոգումդ ինձ պատկանող հուշեր ունես,ինձ պատկանող քո հուշերում ինձ պահպանիր...
Կյանքում վարդը չի թառամի Քանի որ նա արմատ ունի Լավ ընկերը չի մոռացվի, Ինչքան էլ որ հեռու լինի:
Posted in: ՍՏԱՏՈւՍՆԵՐ
.png "English"){kind=small}
0 Մեկնաբանություն::
Отправить комментарий