Գարուն է գալիս

Օդում ինչ-որ բան կարծես հուշում է,

Որ Գարունն արդեն ճանապարհին է,

Դրսում դեռ ցուրտ է, բայց երևում է`

Ծերուկ Ձմեռն իր վերջին շնչին է:

Հողը հոգնել է պարապությունից,

Ձմռան տաղտուկից ուժը հատել է,

Գարնան կարոտից երկինքը տրտմել,

Իսկ արևն ասես գույնը գցել է:

Եվ վայելում է օրերն իր վերջին

Սառնասիրտ, դաժան ծերուկ Ձմեռը,

Ուզում է ցույց տալ, որ երեք ամիս

Ինքն է եղել այս աշխարհի տերը:

Օդի բույրն անգամ լրիվ փոխվել է,

Արևն իր շողով խուտուտ է տալիս,

Արդեն ձյուն չկա, միայն անձրև է.

Ծերուկ Ձմեռն իր վախճանն է լալիս:

Անորոշ մի բան հոգիս խառնում է,

Սիրտս ինձ նորից հանգիստ չի տալիս,

Ուզում եմ ճչալ. հոգիս այրվում է,

Գիտեմ. պարզապես Գարունն է գալիս...

Posted in: ԲԱՆԱՍՏԵՂԵԾՈւԹՅՈւՆՆԵՐ